آرتور کریستنسن (۱۸۷۵–۱۹۴۵) ایران‌شناس دانمارکی بود که در زمینه تاریخ، زبان، فولکلور و فرهنگ ایران باستان به ویژه دوران ساسانی پژوهش‌های گسترده‌ای انجام داد. او استاد دانشگاه کپنهاگ بود و مهم‌ترین اثرش، «ایران در زمان ساسانیان»، هنوز منبع اصلی مطالعات ایران باستان محسوب می‌شود. کریستنسن همچنین در زمینه اساطیر و گویش‌های ایرانی پژوهش کرد و آثار متعددی منتشر نمود.