کتاب آرزوهای بر باد رفته، رمانی نوشته ی اونوره دو بالزاک است که اولین بار در سال 1837 به انتشار رسید. لوسین شاردون، مردی فقیر، ساده اما بسیار بلندپرواز است که آرزوی شاعر شدن را در سر می پروراند. او پس از این که موفق نمی شود در شهر حومه ای و دلگیر خود به موفقیت برسد، تحت حمایت زنی متأهل و کاریزماتیک به نام مادام بارژتون قرار می گیرد و آماده می شود تا به دنیای زیبای پاریس ورود کند. اما لوسین پا به دنیایی بسیار خطرناک تر از تصوراتش گذاشته است: وجهه و اعتبار مادام بارژتون به گونه ای زیر سوال می رود و اشراف و ثروتمندان حاضر در سالن ها و محافل اعیانی، به هیچ وجه لوسین را یکی از خودشان در نظر نمی گیرند. لوسین با این حقیقت رو به رو می شود که در دنیای پیرامونش، استعداد در نبرد با پول، توطئه چینی و بی اخلاقی، شانسی برای پیروزی ندارد.
«آرزوهای بر باد رفته حماسهٔ تراژیک - کمیک سلطهٔ سرمایه بر ذهن و آفریدههای معنوی بشر است. تبدیل ادبیات به کالا، درونمایهٔ این رمان است و تحقق بسیار گستردهٔ این روند، تراژدی عام نسل پس از ناپلئون را درون چارچوبی اجتماعی جای میدهد.
بالزاک این فرایند تبدیل ادبیات به کالا را با تمامی ابعاد و جوانبش ترسیم میکند: از تولید کاغذ گرفته تا باورها، اندیشهها و احساسات نویسندگان، همه و همه به کالا تبدیل میشوند و بالزاک نیز به ذکر کلی پیامدهای فکری و نظری این سلطهٔ سرمایهداری بسنده نمیکند بلکه در تمامی عرصهها فرایند واقعی سرمایهداریشدن را در تمام مراحل و با همهٔ خصوصیات و تعینهایش آشکار میسازد.»
کتاب آرزوهای بر باد رفته به علاقهمندان به ادبیات فرانسه پیشنهاد میشود.
دیدگاه کاربران