کتاب ترک نشدنی

درباره کتاب ترک نشدنی

بخش گسترده‌ای از زندگی ما را عادت‌هایی تشکیل می‌دهند که زندگی روزانه، گذشته، زمان کنونی و احتمالاً آینده‌ی ما را می‌سازند. بدون اینکه آگاه باشیم، در انجام کوچکترین تا مهم‌ترین امور زندگی خود این عادت‌ها را به کار می‌گیریم . عادات منفی عامل بسیاری از رفتارهای زیان‌بار و ویرانگر ما هستند و همان دشمنان پنهانی‌ای به حساب می‌آیند که به ساده‌ترین رفتارهای ما نفوذ کرده‌اند. برای رهایی از رفتارهای مضر خود، راهی نداریم جز اینکه ابتدا برای همیشه از شر عادت‌های منفی خود خلاص شویم. جمله‌ای که گفتن آن بسیار آسان است اما در عمل دشواری‌های فراوانی دارد. ترک عادت‌های بد همواره یکی از چالش‌های بزرگ زندگی انسان‌هاست که به‌راحتی نمی‌توان در مواجهه با آن به پیروزی رسید. البته یادگیری مستمر، تلاش آگاهانه و بهره بردن از آموزه‌های آثار سودمندی مانند کتاب ترک نشدنی (Hard to break) اثر راسل پولدارک (Russell A. Poldrack)، به‌تدریج موجب می‌شوند بر عادات بد خود پیروز شده و زندگی سالم و سرشار از کامیابی را تجربه کنیم.

بخشی از متن کتاب ترک نشدنی

اگر بسیاری از بیماری‌ها از طریق «تغییر رفتار» قابل درمان هستند، چرا حرفهٔ پزشکی در کمک به تغییر رفتار ما تا این اندازه ناتوان است؟ در بسیاری از زمینه‌های پزشکی، علم بیولوژیکی تفصیلی (دقیق) منجر به توسعهٔ روش‌های درمانی شده است که اغلب تأثیری انقلابی داشته‌اند. یک مثال بارز، عفونت ویروس نقص ایمنی انسانی یا همان اچ.آی.وی است که سبب ایجاد سندرم نقص ایمنی اکتسابی (ایدز) می‌شود.

در دههٔ ۱۹۸۰، تشخیص ایدز به معنی ۵۰٪ احتمال مرگ بیمار در عرض ۲ سال بود؛ اما درک عمیق از نحوهٔ عملکرد ویروس‌ها موجب شناسایی این ویروس و توسعهٔ نهاییِ درمانی ترکیبی شد که تشخیص ایدز را از یک «حکم اعدام کوتاه‌مدت» به یک «بیماری مزمن طولانی‌مدت» تبدیل کرده است که در حال حاضر اکثر بیمارانِ تحت درمان بیش از ۱۰ سال زنده می‌مانند. به همین ترتیب، درک ما از بیولوژی مولکولیِ سرطان سبب دستیابی به رویکردهای هدفمندی شده است که چهرهٔ درمان برخی سرطان‌های خاص را تغییر می‌دهد.

موفقیت پزشکیِ مدرن مستقیماً به بهره‌وریِ درک مکانیسم‌های بیولوژیکیِ اساسی به‌منظور توسعهٔ درمان‌های جدید، اشاره دارد. این واقعیت که مداخلاتِ تغییر رفتار در دوره‌ای (که بازدهی سایر درمان‌های پزشکی به‌طور قابل‌توجهی بهبود یافته)، همچنان ناموفق باقی مانده‌اند، ممکن است این تصور را ایجاد کند که درک اساسی از تغییر رفتار به‌عنوان عامل این مداخلات، ناقص است. درواقع، هیچ نظریهٔ واحدی در مورد تغییر رفتار در روانشناسی وجود ندارد؛ به‌عنوان‌مثال، صرفاً در یک مقاله، ۱۱۷ نظریهٔ مختلف بیان شده است!

برخلاف برخی از حوزه‌های علمی که برپایهٔ نظریهٔ مشترکی استوار هستند، روان‌شناسان تمایل دارند نظریه‌های خود را دنبال کنند. این امر منجر به این شد که والتر میشل فقید به طعنه گفت: «روان‌شناسان با نظریه‌های دیگران مانند مسواک رفتار می‌کنند؛ هیچ فرد محترمی نمی‌خواهد از نظریهٔ فرد دیگری استفاده کند.» پذیرفته‌شده‌ترین نظریهٔ تغییر رفتار با عنوان «مدل فرانظریه» شناخته می‌شود