رایگان
لگد میزنم، روزگار دهن کج میکند، دوستانم بی محلی تو تنها کسی هستی که لگدش زدم و از شوق لمسه تکه ای از وجودم لبخند زدی لبخندی به وسعت آغوشه پدری که گاهی بود و نبودش تفاوتی نمیکند اما فقط گاهی شیرم را با عسلی چشمانت نوشه جان میکنم و بزرگ میشوم به جای اینکه عصای دستت باشم برای احساسات پاکت زیرپایی میگیرم و میفهمم روزی زندگیم به خاطره درده احساس تو فلج خواهد شد! من به معجزه نگاهت ایمان آورده ام!! من من هنوزم مومن لبخند های نادره توام! و تو و تو ای بلندترین آستانه دردهای زمینی تنها قِبله من، کعبه قلب توست!!
دیدگاه کاربران