کتاب رمان هیچوقت اعتراف نکن

بخشی از متن کتاب رمان هیچوقت اعتراف نکن

من: رزا بگو ديگه ازچي خوشحالي ؟

رزا: بعدا ميفهمي ؟

من: ا تو که ميدوني من فضولم خب بگو ديگه!

رزا: نچ

من: خب نگو!

– باشه نميگم ولي نفس ديديش امروز چه تیپي زده بود شلوار فيلي و تيشرت سفيد و سويي شرت مشکي خيلي نازشده بود

-آره ولي رزا من فکرکنم اين ازخطاطي خيلي خوشش بيادديدي روي تيشرتشم خطاطي بود

-آره راست ميگي

شهاب وقتي دخترا رفتن من يک چند دقيقه اي نشستم و به جاي خالي نفس نگاه کردم اين دخترچي داشت توي نگاهش که منواين جوري کرده بود باصداي زنگ گوشيم به خودم اومدم خشايار بود

خشايار:سلام زنده اي هنوز

-سلام خوبم تو خوبي

-آره راستي شهاب من امروز مطب ندارم بيکارم توچه کاره اي ؟

-منم کاري ندارم بيکارم

-پس پاشو بيا خونه ي من باهم حرف بزنيم

-باشه اتفاقا اين پارکه به خونه توام نزديکه تايک ربع ديگه اونجام

-پس منتظرم باي

-خدافظ