کتاب گریز به تاریکی

دربارهٔ کتاب گریز به تاریکی

رابرت، کارمند عالی‌رتبهٔ یکی از وزارتخانه‌های وین، در چهل‌وسه‌سالگی پس از شش ماه استراحت و درمان در جزیره‌ای جنوبی به شهرش بازمی‌گردد. ظاهراً حالش بهتر شده، اما همان لحظهٔ رسیدن دلشوره‌ای مبهم سراغش می‌آید. سال‌ها پیش، وقتی دوستش به جنون دچار شد و کارش به آسایشگاه کشید، رابرت از برادرش اتو که پزشک است تعهدی کتبی گرفته بود: اگر روزی نشانه‌های بیماری روانی در او دید، با دانش پزشکی‌اش به زندگی او پایان دهد. اکنون آن کاغذ، که روزی مایهٔ آرامش بود، در ذهن رابرت به سایه‌ای تهدیدآمیز بدل می‌شود.

آرتور شنیتسلر (۱۸۶۲–۱۹۳۱)، نویسندهٔ اتریشی، خود پزشک بود و در داستان‌هایش با دقتی کم‌مانند لایه‌های درونی ذهن را می‌کاوید؛ «ستوان گوستل» با تک‌گویی درونی‌اش و «رؤیا»، که استنلی کوبریک فیلم «چشمان کاملاً بسته» را از روی آن ساخت، از شناخته‌شده‌ترین کارهای او هستند. «گریز به تاریکی» در ۱۹۳۱، سال مرگ نویسنده، منتشر شد و روایت قدم‌به‌قدمِ ذهنی است که میان عشق به برادر، احساس حقارت و بدگمانی فزاینده سرگردان است.

ترجمهٔ فارسی کتاب را نسرین شیخ‌نیا انجام داده و نشر ماهی در ۱۳۸۶ منتشر کرده است. داستان از نگاه خود رابرت پیش می‌رود و خواننده هم مانند او نمی‌داند کدام ترس واقعی است و کدام زادهٔ بیماری.