کتاب تربیت احساسات

دربارهٔ کتاب تربیت احساسات

فردریک مورو هجده‌ساله است که در سپتامبر ۱۸۴۰ سوار کشتی بخاری روی رود سن می‌شود و در همان سفر کوتاه، مادام آرنو، همسر یک تاجر آثار هنری، را می‌بیند. این دیدار بر سراسر زندگی او سایه می‌اندازد. فردریک به پاریس می‌رود تا حقوق بخواند، اما بیشتر از درس، درگیر عشق، جاه‌طلبی‌های نیمه‌کاره و دوستی‌هایی می‌شود که هیچ‌کدام به سرانجام نمی‌رسند.

گوستاو فلوبر این رمان را در ۱۸۶۹ منتشر کرد. پس‌زمینهٔ داستان، سال‌های پایانی سلطنت لویی فیلیپ و انقلاب ۱۸۴۸ است و فلوبر نسل خودش را تصویر می‌کند: جوانانی پر از آرزو که نه در عشق کاری از پیش بردند و نه در سیاست. قهرمان او برخلاف قهرمانان رمان‌های رمانتیک کار بزرگی نمی‌کند؛ بیشتر منتظر است و تماشا می‌کند و زمان از کنارش می‌گذرد.

همین بی‌حادثگیِ عامدانه، «تربیت احساسات» را در زمان انتشار کم‌طرفدار کرد، اما نویسندگان بعدی، از پروست تا کافکا، آن را بسیار ستودند. ترجمهٔ فارسی را مهدی سحابی انجام داده، مترجمی که «در جست‌وجوی زمان از دست رفته» را هم به فارسی برگرداند، و نشر مرکز آن را در ۱۳۸۰ منتشر کرد.