آیزاک آسیموف سه بار زندگینامهٔ خودش را نوشت. دو بار نخست در دو جلد حجیم «در خاطره هنوز سبز» و «در شادی هنوز احساسشده» بود که زندگیاش را سالبهسال و با جزئیات فراوان روایت میکرد. «من، آسیموف» را در سالهای پایانی عمر نوشت و کتاب در ۱۹۹۴، دو سال پس از مرگش، منتشر شد.
این بار ساختار کتاب دیگرگونه است. به جای روایت تقویمی، فصلهایی کوتاه آمده که هر کدام به آدمی، دورهای یا موضوعی میپردازد: پدر و مادرش و مغازهٔ آبنباتفروشی خانواده در بروکلین، سالهای تحصیل در دانشگاه کلمبیا، رابطهاش با جان کمبل، سردبیری که در شکلگیری داستانهای علمیتخیلی او نقش جدی داشت، دوستیها و رقابتهایش با نویسندگان و دانشمندان، عقایدش دربارهٔ دین و علم، و عادتهای کاری مردی که صدها کتاب نوشت.
آسیموف در روسیه به دنیا آمده بود و در کودکی همراه خانواده به آمریکا رفت. دکترای بیوشیمی گرفت و در دانشگاه بوستون درس داد، اما شهرتش را مدیون مجموعهٔ «بنیاد» و داستانهای روباتی و «سه قانون روباتیک» است. ترجمهٔ فارسی این زندگینامه را مهرداد تویسرکانی انجام داده و انتشارات کاروان در ۱۳۸۸ به چاپش رسانده است.
دیدگاه کاربران