کتاب شیطان و خدا

دربارهٔ کتاب شیطان و خدا

آلمانِ سدهٔ شانزدهم، در گرماگرم شورش دهقانان. گوتس، سرداری بی‌رحم و نامشروع‌زاده، شهر ورمس را در محاصره دارد و به بدی‌های خود می‌بالد. وقتی به او می‌گویند بدی کردن کار ساده‌ای است و نیکی محض از هیچ‌کس برنمی‌آید، تصمیم می‌گیرد راهش را یک‌باره عوض کند و این بار نیکی مطلق را بیازماید.

ژان پل سارتر این نمایشنامه را در ۱۹۵۱ نوشت و در همان سال در تئاتر آنتوان پاریس به صحنه رفت. پرسش‌های «شیطان و خدا» از هستهٔ فلسفهٔ او می‌آید: اگر خدایی نظاره‌گر نباشد، خیر و شر را چه کسی معنا می‌کند، و آیا می‌توان در جهانی آکنده از خشونت دست‌های پاک نگه داشت؟ گوتس میان این دو قطب در نوسان است و هر بار با پیامد انتخاب خود روبه‌رو می‌شود.

ترجمهٔ فارسی کار ابوالحسن نجفی است؛ زبان‌شناس و مترجمی که آثار دیگری از سارتر را هم به فارسی برگرداند و کتاب «غلط ننویسیم» او هنوز در دست ویراستاران است. این ترجمه را انتشارات نیل منتشر کرد و چاپ سوم آن در ۱۳۵۱ به بازار آمد.