رایگان
قافیه در لغت از پی رونده را گویند و در اصطلاح کلمه است که شعر بدان تمام گردد چون در اشعار قوافی از بی یکدیگر را از پی اجزاء بیت در آیند آن را قافیه نامیده اند .
اصل در قافیه حرف روی است و گاهی حروفی به روی می پیوندند که با حروف روی در آخر اشعار تکرار میشوند و آنها را حروف قافیه مینامند .
شاعری گفته : قافیه در اصل یک حرفست وهشت آنرا نبع چار پیش دچار پس این مرکز آنها دایره حرف تأسیس و ادخیل، و فید، و ردف، آنکه دروی بعد از آن د وصل ، وا خروج ، است و مزید، و نابره
روی(۱) – آخرین حرف اصلی کلماتی را که اواخرشان یکسان و معنی شان مختلف است روی گویند….
دیدگاه کاربران