فرانک مککورت شصتوشش ساله بود که نخستین کتابش را منتشر کرد: روایت کودکیاش در فقری چنان سخت که خودش در همان صفحهٔ نخست میگوید کودکی شاد ارزش تعریف کردن ندارد، و بدتر از کودکی تلخ، کودکی تلخ ایرلندی است و از آن هم بدتر، کودکی تلخ ایرلندی کاتولیک. «اجاق سرد آنجلا» (Angela’s Ashes) که در ۱۹۹۶ منتشر شد، سال بعد جایزهٔ پولیتزر را گرفت و معلم بازنشستهٔ مدرسههای نیویورک را به نویسندهای پرخواننده بدل کرد.
ماجرا در بروکلین آغاز میشود، جایی که فرانک در ۱۹۳۰ به دنیا آمد، و پس از مرگ خواهر نوزادش به لیمریک در ایرلند میرسد. پدر، مالاکی، مردی خوشقصه است که مزد هفته را در میخانه خرج میکند و مادر، آنجلا، با کمک خیریهها و نسیهٔ بقالی خانواده را سرپا نگه میدارد. خانهٔ نمور، بیماری، مرگ برادران کوچکتر و تحقیر در مدرسه و کلیسا زمینهٔ کتاب است، اما راوی که ماجرا را از چشم کودکی خودش تعریف میکند، طنزی خشک و بیادعا دارد که تلخی را تحملپذیر میکند بیآنکه از آن بکاهد.
مککورت بعدها سرگذشتش را در دو کتاب دیگر، دربارهٔ سالهای مهاجرت و معلمی، ادامه داد و آلن پارکر در ۱۹۹۹ فیلمی از روی این کتاب ساخت. ترجمهٔ فارسی گلی امامی، خاکستر عنوان اصلی را به اجاقی سرد بدل کرده است.
دیدگاه کاربران