در سال ۱۸۴۴ روزنامهٔ پاریسی «لوسیکل» پاورقی تازهای از الکساندر دوما را آغاز کرد: ماجرای جوانی گاسکونی به نام دارتانیان که برای پیوستن به تفنگداران شاه به پاریس میآید و خیلی زود با آتوس، پورتوس و آرامیس همپیمان میشود. داستان در فرانسهٔ روزگار لویی سیزدهم و کاردینال ریشلیو میگذرد و دوما بعدها آن را در «بیست سال بعد» و «ویکنت دوبراژلون» ادامه داد.
خوانندهٔ فارسیزبان این ماجراها را بیش از هر کس با نام ذبیحالله منصوری میشناسد. ترجمههای منصوری به آزادی در برخورد با متن اصلی مشهورند؛ او صحنهها را میپروراند و گاه توضیحهایی از خود به روایت میافزود. نتیجه متنی پرحجم و چندجلدی شد که با اصل فرانسوی فاصلهٔ آشکاری دارد، اما نثر روان و کشش داستانیاش نسلهایی از کتابخوانان ایرانی را با دوما آشنا کرد.
این مجلد جلد ششم همین روایت چندجلدی است و ماجرا را از جایی پی میگیرد که جلدهای پیشین رها کرده بودند. نگارستان کتاب این مجموعه را بارها تجدید چاپ کرده و نسخهٔ حاضر از چاپ هشتم آن در سال ۱۳۸۸ است.
دیدگاه کاربران